KunstZinnig textiel is een ambachtelijk maatwerk atelier voor dames maatkleding. Tevens een modevakschool waar dit wonderschone beroep wordt doorgegeven.

Deze blog komt voort uit een behoefte om te vertellen over mijn vak van ambachtelijk kleermaker. Over mijn inspiraties, de materialen, de werkzaamheden. Om inzicht te geven in de tijd en de aandacht die besteed wordt aan het maken van een kledingstuk.

Het is geen Kunst, alhoewel: het is de kunst van kunstig/kundig.

Mijn werk moet Zinnig zijn. Zinvol voor de drager, de klant, de consument, het milieu en voor mij.

En textiel is mijn materiaal, met soms een kleine uitspatting naar andere materialen die dan weer verwerkt worden als textiel.

Veel leesplezier. Wil je reageren? Graag!

 

“Geweven door de wind” in Stedelijk Museum aan de Melkmarkt in Zwolle (deel 4)

Een jurk, geweven van vlaggenstof, 1 op 1 neer, zoals het doek is gemaakt. Doeltreffend in zijn eenvoud. In het oog springend. Kleurrijk, vrolijk, verrassend!

Nu de afwerking nog. Een knoopsluiting aan de achterkant en een opvallende halslijn als blikvanger. Hier wordt nog eens de binding van het doek zichtbaar. De platbinding, 1 op 1 neer, wordt hier ontrafeld. De draden worden los gehaald. Er ontstaat een veer achtige structuur. De “veren” staan iets rond, alsof ze meegenomen worden door de wind.

In de zoom zijn de schering en inslagdraden nog zichtbaar.

Een jurk met een Whow effect. Het opening stuk van de Internationale show van het European Master Tailor Congress in Innsbruck.

Model: Maaike Hermsen. Fotograaf: Mark Koolen

Model: Mariska ter Hoor.
Fotograaf: Mark Koolen

Model: Maaike Hermsen Fotograaf: Mark Koolen

Model: Mariska ter Hoor.
Fotograaf: Mark Koolen

 

 

 

 

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

“Geweven door de wind” in Stedelijk Museum aan de Melkmarkt in Zwolle (deel 3)

Zelf draden maken voor de jurk met het Whow effect zodat een doek geweven kan worden. Uit de afval stoffen van de Dokkumer Vlaggen Centrale ga ik stroken snijden die in een hoek van 45 graden uit de stof worden gesneden. Deze stroken worden over de lange kant  dubbel gevouwen, gestikt, gekeerd en gestreken. Het grote voordeel van het schuin van draad snijden is dat de stroken (dit worden de draden voor mijn weefsel) rek hebben. Door aan de draad te trekken wordt deze iets smaller. Van die eigenschap kan ik gebruik maken om mijn werk smaller te maken. Ik start het weven van boven naar beneden. Op een passende (het lichaam volgende) jurk start ik op middenvoor met weven. Eerst een aantal scheringen vast zetten. Dan de inslagen toevoegen. Naarmate ik dichter bij de taille kom worden de inslagen strakker aangetrokken. De draden worden smaller, de taille wordt gevormd. Het “doek” wordt op het lichaam gemaakt.

En nu volhouden! Dit werk kun je niet uitrekenen. Veel stroken snijden. De kleuren goed in de gaten houden en doorgaan tot de hele jurk bedekt is.

Dan de afwerking nog.

werk in uitvoering. Het maken van het "doek".

Werk in uitvoering. Het maken van het “doek”.

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

“Geweven door de wind” in Stedelijk Museum aan de Melkmarkt in Zwolle (deel 2)

Het geweven doek heeft mijn aandacht. Ik wordt getriggerd door dit duidelijke weefsel. Een plat binding. In het weefraam is dat 1 op en 1 neer. Een weefsel dat eenvoudig in elkaar kan maar ook eenvoudig weer uit elkaar. Het is duidelijk herkenbaar.

Ik herinner me de weefkaart, vroeger van school. Een rij met draden waarin je van links naar rechts 1 op en 1 neer, een draad doorheen moet doen. En dan het zelfde, maar dan van rechts naar links. Ik herinner me mijn irritatie omdat dit weef werkje nooit recht bleef. In het midden was dit weefsel altijd smaller als aan het begin of het eind. Toen vroeg ik me niet af hoe dit nu toch kwam. Nu weet ik dat dit komt doordat ik te strak aan de inslag draad (die van links naar rechts en van rechts naar links gaat) heb getrokken. De schering draden worden daardoor naar elkaar toe getrokken. Door dat steeds te strak aan te trekken (het is ook schering en inslag!) werd mijn werkje smaller.

Zou ik ook van deze eigenschap gebruik kunnen maken? Kan ik ook, door de draden strakker aan te trekken rondom een lichaam kunnen weven? Proberen op het halve schaal popje.

Een lieve cursist, een kei op het weefgetouw, leert me dat een weefsel de meeste samenhang krijgt door het aanslaan van de inslag draden. De “kracht” waarmee de inslagdraad aangedrukt wordt. OK, strak werk leveren daar waar het kan en nodig is. Daar moeten de draden zich wel voor lenen. Daarom eens goed nadenken waar mijn draden uit gaan bestaan.

1 op 1 neer

1 op 1 neer

Herinnering

Herinnering

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

De derde en laatste dag van de masterclass Shingo Sato

origami

 

Aan alle mooie dingen komt een eind.

De derde en laatste dag van de Shingo Sato Masterclass is aangebroken. We maken het werk van dag twee af en gaan even met de bezem door het lokaal. De tafels worden opgeruimd. De naaimachines en de paspoppen gaan naar de gang.

We starten met een nieuw onderwerp. Origami. Een Japanse vouwkunst met een ellenlange traditie. Ik ken deze techniek van de prachtige kaarten die ik af en toe van mijn moeder krijg. Prachtige vormen en kleuren. Gemaakt van kwalitatief hoogwaardig kleurrijke en glanzend papier. Dat ik het basispatroon van mijn top ook kan gebruiken als basis om origami technieken op toe te passen, ligt in deze masterclass natuurlijk voor de hand. Ik verbaas me nergens mee over.

Lees verder »

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

De tweede dag van de materclass door Shingo Sato

We gaan verder waar we gebleven zijn. Bij het aanbrengen van volume in het platte vlak.

hart als haltertop

We gebruiken daarbij een hart dat uit een top gesneden is. Niet zomaar. De punt van de coupe moet de belijning raken. Het eerste hart krijgt volume aan de zichtzijde. Door dit uitbundige hart een gladde achterkant te geven blijft het op zijn plaats.

Wanneer een klein beetje volume veeeeeel volume wordt kun je het hart zelfs als een haltertop om je nek knopen. Ook hier is het geven van een gladde achterkant belangrijk.

In dan gaan we zakken maken. Natuurlijk niet zomaar. Eerst transformeren dan reconstrueren.

Lees verder »

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

Masterclass Shingo Sato, wat een feest was dat.

 

eerste resultaat

eerste resultaat

Anders denken geeft nieuwe inzichten en mogelijkheden.

Drie dagen Masterclass bij Shingo Sato.

Deze Japanse ontwerper heeft verschillende scholen over de hele wereld. Daar worden zijn ontwerp technieken onderwezen. TR pattern. Transformation Reconstruction Patterns.

En……………..hij is in Nederland. Een unieke kans om deel te nemen aan zijn masterclass en kennis te nemen van zijn technieken.

Drie heerlijke volle dagen hard werken en geïnspireerd worden.

Lees verder »

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone